Forsíða

  Kynning

  Dagskrá

  Ágrip af erindum

  Smiðjur

  Gisting og ferðir

  Skráning

 

 

 

 

Einstaklingsmiðað nám

Fjölmörg hugtök og orðasambönd hafa í gegnum tíðina verið notuð yfir kennsluhætti sem miða að því að mæta mismunandi þörfum nemenda. Má í því sambandi nefna hugtök eins og „nám án aðgreiningar“, „námsaðlögun“ og „fjölþrepakennsla“. Um þessar mundir virðist hugtakið „einstaklingsmiðað nám“ vera hvað mest ríkjandi í skólaumræðunni en það er þýðing á enska hugtakinu „differentiation“.

Skilgreina má einstaklingsmiðað nám sem viðleitni kennara til að laga kennslu, nám, námsaðferðir og námsumhverfi að mismunandi getu, áhuga og þörfum hvers einstaklings í námshópi, samhliða því sem leitast er við að styrkja nemendahópinn sem heild. Ekki er um að ræða eina aðferð heldur hugsunarhátt sem kemur fram á mismunandi hátt og styðst við margvíslegar lausnir. Keppt er að því að auka sjálfsvitund nemenda og ábyrgð þeirra á eigin námi. Í megindráttum fást nemendur í bekk eða námshóp við sömu efnisþætti en með mismunandi áherslum og misdjúpt.

Kennsluhættir sem kenndir eru við einstaklingsmiðað nám geta hvílt á gjörólíkri hugmyndafræði, s.s. atferlisfræði og mannúðarsálfræði, en algengast er þó að rökin séu sótt til hugsmíðahyggjunnar. Einnig er stuðst við fjölgreindarkenningar Gardners og greindarkenningar Sternbergs og gengið út frá því að auka megi greind barna með því að sjá þeim fyrir auðugri námsreynslu.
Það eru fimm grunnþættir í skólastarfi sem kennari getur haft áhrif á í einstaklingsmiðuðu námi til að auka líkurnar á að nemendur læri á sem árangursríkastan hátt, þ.e. inntak (content), aðferð (process), afrakstur (product), tenging eða viðhorf (affect) og námsumhverfi (learning environment). Inntakið er það sem er kennt og hvernig nemendum er gefinn aðgangur að upplýsingum og hugmyndum. Aðferðin lýsir aðgerðum sem nemandi notar til að tileinka sér og eigna sér vitneskju, skilning og færni í viðfangsefni. Afraksturinn er eitthvað áþreifanlegt sem sýnir hvað nemandi hefur lært. Tengingin eða viðhorfið er hvernig nemandi tengir hugsanir og tilfinningar inn í kennslustofuna. Námsumhverfið er hvernig og hvaða tilfinningar kennslustofan kallar fram og hvaða hlutverki hún gegnir. Að auki eru þrjú megineinkenni hjá nemendum sem kennarar geta brugðist við eftir því hvernig þeir tileinka sér námskrá og leiðbeiningar. Þetta eru námshæfi (readiness) sem gefur til kynna hvað nemandi veit, skilur og getur gert í dag, áhugi (intrest), þ.e. hvað nemanda finnst skemmtilegt að læra, hugsa um og gera og að lokum námsnið (learning profile) sem felst í því hvaða aðferðir henta nemanda best til að læra. Þættir eins og kynferði, menning og mismunandi þættir greindar geta haft áhrif þar á.

Námsmat í einstaklingsmiðaðri kennslu er stöðugt, fjölþætt og greinandi. Markmið þess er að veita kennara upplýsingar frá degi til dags um námsvitund, hugmyndir, færni, áhugamál og framgang nemenda. Ekki er litið á matið sem eitthvað sem kemur í lok annar eða lotu til að sjá hvað nemandi lærði heldur er það samofið kennslunni og notað til að skilja nemanda svo auðveldara sé að koma til móts við hann með kennslu morgundagsins. Matið er hugsað sem tæki til að hjálpa nemanda að þroskast en ekki að skrá mistök hans. Matið getur farið fram á mismunandi hátt, t.d. með litlum umræðuhópum nemenda og kennara, umræðum alls bekkjarins, skýrslumati, ferlismöppu, heimavinnumati, skoðunum eða sjálfsmati. Ætlast er til að allir geri sitt besta í einstaklingsmiðuðu námi og litið er bæði á hópastarf og einstaklingsstarf þegar um er að ræða námsmat, kennslu og endurgjöf.

 

Last updated 04.05.2006