I.

Fjallganga

Ur og grjt.
Upp mt.
Ekkert nema ur og grjt.
Klfa skriur.
Skra kletta.
Velta niur.
Vera a detta.
Hrufla sig hverjum steini.
Halda, a sri ni beini.
Finna, hvernig hjarta berst,
holdi merst
og tungan skerst.
Rma allt einu Drottinn:
Elsku Drottinn,
nna var g nrri dottinn!
r g lofa v a fara
vlkt aldrei framar, bara
ef heldur mig nna!
last ltinn styrk vi trna.
Vera a missa vit og r,
egar hsta hjalla er n.

II.

Hreykja sr hsta steininn.
Hvla beinin.
N sna nestistsku.
Nafn sitt leggja tma flsku.
Standa aftur upp og rpa.
Glpa.
Rifja upp
og reyna a muna
fjallanfnin:
nttruna.
Leita og finna
eitt og eitt.
Landslag yri
ltils viri,
ef a hti ekki neitt.

III.

Vera kalt, er kvldar a
Halda seint og hgt af sta.
Mjakast eftir mosatnum.
Missa hlinn undan sknum.
Finna sig llu taki tapa:
Hrapa!
Velta eftir ur og grjti
aftur bak og nir mti.
Leggjast flatur.
Lta vi.
Horfa beint hyldpi.
Hugsa sr,
 a hndin sleppi.
Hugsa sr,
a steinninn skreppi.
Vita urir vi sr taka.
Heyra snum beinum braka.
Deyja, ur en dagur rynni.
Finnast ekki einu sinni.

IV.

Koma heim og heita v
a leggja aldrei upp n.
Dreyma margar nstu ntur
hrap bjrgum, brotna ftur.
Segja lngu seinna fr v:
Sji tindinn, arna fr g!
Fjllunum ungur eia sr g,
enda gat ei fari hj v,
a g kmist upp tindinn.
Leiin er a vsu varla
vogandi nema hraustum taugum,
en mr fannst bara
bezt a fara
beint af augum,
v hversu mjg sem mnnum finnast
fjllin h, ber hins a minnast,
sem vitur maur mlti forum
og mtai essum orum,
a eiginlega er ekkert bratt,
aeins mismunandi flatt.
(Tmas Gumundsson)

Loka glugga